GEZELLIG


Er is geen woord ter wereld, dat zo veelzijdig is, als het Nederlandse woord "gezellig".

samen een film kijken is gezellig, buiten een sigaretje roken is gezellig, een kamer met bloemetjesbehang is gezellig, met vrienden een terrasje pikken is gezellig, de wachtkamer bij de tandarts is in de regel niet gezellig, tenzij je er leuke mensen treft, dan kan het plotseling weer heel gezellig worden. Mits op de juiste toon uitgesproken, kan het zelfs gebruikt worden, als iemand aan tafel een luide boer of erger laat.

Op You Tube, kwam ik een filmpje tegen, waarin de Nederlandse Ambassadeur in Canada gevraagd wordt, uit te leggen, wat nu eigenlijk "gezellig" betekent. Dit naar aanleiding van het feit, dat er in Ottawa een restaurant geopend is dat "Gezellig" heet. Je zou zo'n naam eerder verwachten bij een snackbar met frikadellen en ballen gehakt aan de Costa Brava. Maar goed, misschien klinkt de naam in Ottawa wel heel exotisch. Het is in ieder geval wel duidelijk, dat het een woord met vele mogelijkheden is, dat nauwelijks naar andere talen te vertalen is. Belangrijker is natuurlijk, wat mensen als gezellig ervaren.

 Hier in Frankrijk heb ik soms het gevoel, dat het gezellig samen zijn belangrijker is dan de entourage. Dat verklaart misschien ook wel dat er soms bankjes geplaatst worden met uitzicht op een blinde muur, terwijl je als je achterom kijkt het prachtigste landschap zou kunnen bewonderen. Prachtige huizen met uitzicht op troosteloze industrieterreinen zijn hier ook geen uitzondering. In restaurants bestaat het meubilair nog vaak uit formica tafels en stoelen, met daar boven, een T.L buis, want goed licht is belangrijk, en net als een televisietoestel, dat de hele dag aan staat, ergens op een plankje in een hoek onmisbaar.

Kort geleden, waren we weer eens in een restaurant, waar we zeker tien jaar geleden, voor de eerste en tevens laatste keer waren geweest. Het was toen net geopend. Er stonden wat formica tafels, de kale peertjes hingen aan de elektradraden aan het plafond, uit de keuken kwam het gekrijs van een baby dat je door merg en been ging, en de zaak hing vol rook, omdat er bij het bakken van spek, in de keuken, iets mis gegaan was. Gezellig is anders, dachten we toen. Maar omdat we vonden, dat je iedereen een kans moet geven, zijn we heel dapper in de rokerige ruimte gaan zitten. We waren samen met een ander stel, de enige klanten op dat moment, en omdat het nog even duurde voor er iemand uit de keuken kwam om ons te helpen, keken we elkaar maar zo'n beetje met verwonderde blikken aan, en besloten tenslotte zelf maar een paar ramen open te zetten om de rook te verdrijven. Uiteindelijk, bleek het eten niet eens zo slecht, maar als echte Hollanders, wil je toch ook wel een beetje gezelligheid, en dat was hier ver te zoeken.

Omdat er al geruime tijd een affiche in het dorp hing, waarop vermeld werd, dat er binnenkort in de betreffende zaak, varken aan het spit werd geserveerd, en we dat wel eens mee wilden maken, besloten we het samen met een paar vrienden nog eens te proberen. Deze keer was het gezellig druk in de zaak. De slager, de bakker, de loodgieter. Iedereen leek aanwezig.  Aan het interieur was weinig veranderd. Dezelfde formica tafels, en de kale peertjes hingen nog steeds aan het plafond.

We werden bediend, door een vriendelijk meisje. Ze was een beetje mollig en droeg een kort strak rokje, dat de neiging had omhoog te kruipen, waardoor ze het na elke paar stappen weer even naar beneden moest trekken. Niet zo handig, als je met volle borden in je handen, van de keuken naar de tafels moet lopen en telkens zo'n twintig meter af moet leggen.  Er dreigde onweer, en de lucht betrok, waardoor het al snel donker werd in de zaak. Het was onvermijdelijk, dat op een gegeven moment de lampen aan moesten. We vonden het niet erg, dat de verlichting boven onze tafel kapot bleek te zijn. We hadden naar ons idee ruim voldoende licht van de andere lampen,  Het dienstertje had daar toch ander idee├źn over. Ze kwam al snel met een gloeilamp in haar hand aangelopen, vroeg ons de borden even opzij te zetten, klom via een aangeschoven stoel op tafel en begon de lampen te verwisselen. Terwijl wij met belangstelling de werkzaamheden boven onze hoofden volgden, dwarrelden er wat vlokjes stof naar beneden. Al met al, werd het toch nog gezellig.

 

Geen opmerkingen: